W życiu jednostki mogą pojawić się konflikty, których ona nie rozwiązuje w sposób zdecydowany, lub też istnieć sytuacje konfliktowe bardzo długo trwające. Są one sytuacjami nerwicogennymi dla jednostki . K.Dąbrowski zwraca uwagę, że mogą one dotyczyć jednostek wartościowych, wrażliwych, lecz o słabej motywacji, słabych dynamizmach. Jednostki takie nie mogą, bez odpowiedniego ukierunkowania i pobudzenia ich, zdobyć się na jasne , konkretne decyzje. Przeżywają one stały konflikt i stają się niezdolne do aktywnego życia, jeśli nie uzyskają pomocy ze strony otoczenia, są skłonne do ulegania sytuacjom, w których pojawiają się czynniki nerwicogenne, czynniki dezintegrujące. Jednostki te wymagają pomocy w zrozumieniu źródła ich przeżyć, reakcji, pomocy w zrozumieniu źródła ich konfliktów i nabraniu umiejętności ich rozwiązywania
( K.Dąbrowski , 1979 ) .
Do najczęstszych i najsilniej przeżywanych frustracji zaliczane są powstające na skutek zahamowania zaspokojenia potrzeb:
a) kochania, dążenia do miłości,
b) uznania, szacunku ze strony otoczenia.